Τέχνη, Ιστορία, Συλλεκτικά

Όσοι «τα έχουν τα χρονάκια τους», θα θυμούνται [εκτός εάν έχουν τόσα πολλά «χρονάκια» που πλέον έχουν αρχίσει να ξεχνάνε…] ότι στα μέσα της δεκαετίας του 1970 και συγκεκριμένα τον Ιούλιο του 1974, ελάχιστα πριν από το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου και την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο, κυκλοφόρησε στην Ελλάδα το περιοδικό «Κοκομπίλ». Κυκλοφόρησαν ελάχιστα τεύχη του (μόλις δέκα), αλλά νομίζω πως έχουν μια ιδιαίτερη θέση στην ιστορία των κόμικς στην Ελλάδα και γι’ αυτό τα αναζητούν με ιδιαίτερη θέρμη οι σύγχρονοι συλλέκτες. Αυτό που εμένα, μικρό παιδί ακόμα, με είχε εντυπωσιάσει ευθύς εξαρχής, όταν έπεσε στα χέρια μου, ήταν η πολύ πλούσια και σουρεαλιστική εικονογράφησή του: ψάρια που πετούσαν, σαλάμια να τρέχουν, άλογο να καπνίζει, μολύβια να φοράνε καπέλα κ.λπ. Και εξακολουθώ να εντυπωσιάζομαι, σαν μικρό παιδί! Πολύ αργότερα έμαθα [διότι, βεβαίως, τότε δεν ήταν λογικό να δίνω σημασία σε τέτοια στοιχεία …] ότι επρόκειτο για μια δημιουργία του Ιταλού κομίστα Μπενίτο Γιακοβίτι. Με έ...

  Στο τεύχος 417 (Απριλίου 2020) του περιοδικού "συλλογές" και στο τεύχος 92 (Ιανουαρίου – Μαρτίου 2020) του πολιτιστικού περιοδικού "Ο Δημοφών" είχε δημοσιευτεί ένα κείμενο που αποτελούσε τρόπον τινά συνέχεια αυτού που περιέχεται στην προηγούμενη ανάρτησή μου με τίτλο "Οραματίζομαι... ένα υπερ-ευρετήριο αποδελτίωσης περιοδικών". Αυτό το νέο άρθρο μου   είχε τίτλο «Έχω κι ένα άλλο όνειρο!...». Το παραθέτω στη μορφή που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Ο Δημοφών"    

  Στο τεύχος 407 (Ιουνίου 2019) του περιοδικού "συλλογές", στο τεύχος 88 (Ιανουαρίου - Μαρτίου 2019) του πολιτιστικού περιοδικού "Ο Δημοφών" και στο φύλλο Ιανουαρίου – Μαρτίου της πολιτιστικής εφημερίδας «Ο Καραβάς» είχε δημοσιευτεί, αυτούσιο κατά περιεχόμενο, ένα άρθρο μου με τίτλο "Οραματίζομαι... ένα υπερ-ευρετήριο αποδελτίωσης περιοδικών".   Το παραθέτω, στη μορφή που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό "Ο Δημοφών"

            Πολύ όμορφα χαρακτικά σχέδια, σχετικά με τους μήνες ή/και τα Ζώδια.           Με την ευκαιρία να επισημάνω ότι στο συγκεκριμένο Καζαμία παρατήρησα πως υπήρχε αραβική αρίθμηση μόνο για τα δύο πρώτα «βασικά» 16σέλιδα τυπογραφικά [σελ. 1-32], ενώ στη συνέχεια ακολουθούσαν τέσσερα 16σέλιδα τυπογραφικά με αυτόνομη – χωριστή ελληνική αρίθμηση για το καθένα [α-ιστ]. Μπορώ να υποθέσω την αιτία, αλλά δεν είμαι σίγουρος…