Τέχνη, Ιστορία, Συλλεκτικά

             Σαν σήμερα, 72 χρόνια πριν, δηλαδή στις 20-2-1954, το Υπουργείο Παιδείας απαντά προς τέως διδάσκαλο, που έχει υποβάλει σχετική αίτηση: «…γνωρίζομεν υμίν ότι δεν είναι δυνατή η επαναφορά σας εις την υπηρεσίαν διότι δεν υπάρχει προς τούτο ευχέρεια εκ του Νόμου» .                 Πολύ θα ήθελα να γνωρίζω τους λόγους που ώθησαν τον δάσκαλο αυτό να ζητήσει να επανέλθει στην υπηρεσία. Επηρεασμένος από αντίστοιχη επιθυμία που κατά καιρούς έχει εκφράσει η μητέρα μου, υποθέτω ότι θα του είχε λείψει η επαφή και επικοινωνία με τα παιδιά και ότι, παρά την ηλικία του που είχε ως αποτέλεσμα τη συνταξιοδότησή του, δεν θα είχε εξαντλήσει την ανάγκη του να προσφέρει μόρφωση και αγωγή…             Ο συντάκτης της απάντησης δεν γράφει (για παράδειγμα) «ο Νόμος το απαγορεύει» , αλλά «δεν υπάρχει προς τούτο ευχέρεια εκ του Νόμου» . Και δεν είναι τυχαίος ο συντ...

«[…] Αι κρίσεις και απόψεις ημών είναι αι εξής: Η Κρατική μηχανή λειτουργεί μοιραίως και τυχαίως χωρίς κανέναν ρυθμόν. Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων, οι υπάλληλοι έπαυσαν να έχουν υπαλληλικήν συνείδησιν, και να εργάζωνται με ζήλον και ευσυνειδησίαν, ως και πρότερον. Προσέρχονται εις τα γραφεία και εργάζονται μηχανικώς, απλώς και μόνον διά να δικαιολογήσουν, διά της εμφανίσεώς των, την μισθοδοσίαν των. Εάν θα περατωθή ή όχι η εργασία ή αν θα εξυπηρετηθή το κοινόν ή όχι, τους είναι αδιάφορον. Εάν ήτο δυνατόν να μισθοδοτείται ο υπάλληλος χωρίς να εργάζεται, ευχαρίστως θα το έπραττε, χωρίς τον ελάχιστον έλεγχον συνειδήσεως. Προϊστάμενοι υπηρεσιών και κατώτερον προσωπικόν ουδέποτε προσέρχονται ή αποχωρούν της υπηρεσίας των τας κεκανονισμένας ώρας […] Η προθυμία, η φιλοπονία και η θρησκευτική ευλάβεια, μεθ’ ής προσήρχετο άλλοτε ο υπάλληλος εις το γραφείον του, ως και η ευγενής άμιλλα μεταξύ τούτων, τίς θα φανή εργατικώτερος και αποδοτικώτερος, δεν υφίσταται πλέον. Εξηφανίσθηκσαν πάντα ταύτα και ...