«Αϊ λάβ γιου, ντάρλινγκ» [ή, άλλως, περί ‘φουστανελοφόρων’ αγγλικών]

            Από το 1946 μέχρι τουλάχιστον το 1979 [δεν έχω ακριβή στοιχεία] κυκλοφορούσε, μεταξύ άλλων παρόμοιας θεματολογίας, το περιοδικό «Μοντέρνο Τραγούδι». Το συγκεκριμένο πρέπει να ήταν από τα πιο επιτυχημένα και γι’ αυτό μακροημέρευσε.

            Κρατώ στα χέρια μου δύο τεύχη του, και τα δύο του 1979.

 

   

Στο κάτω μέρος του εξωφύλλου του  ενός διαβάζουμε: «Στίχοι όλων των τελευταίων χιτς».

Ανοίγοντας τα τεύχη διαπιστώνουμε ότι η υπόσχεση υλοποιείται [κατά κάποιον τρόπο…]

 

   

Τραγωδία;

Tragedy?