Του Αγίου Βαλεντίνου γαρ…

 

            Μέρα που είναι σήμερα (του Αγίου Βαλεντίνου!...), σκέφθηκα να ανεβάσω δύο σχετικά τεκμήρια.

 

            Καλογραμμένο – καλλιγραφημένο σημείωμα – ‘ραβασάκι’:

            «Εν Αθήναις τη 23/6/1911

            Φίλη Δεσποινίς

            Τα μέγιστα ελυπήθην διότι διελθών τρις εκ του ξενοδοχείου Σας δεν επέτυχον την συνάντησίν μας. Σας παρακαλώ, όθεν, εφ’ όσον σας είναι εύκολον και επιθυμητόν να με ειδοποιήσετε πότε είσθε ελευθέρα ορίζουσα συγχρόνως χρόνον και τόπον συναντήσεως.

            Η ειδοποίησις εις το γραφείον»

            Υπογραφή δυσανάγνωστος. Και δυστυχώς δεν έχω κάποιο τεύχος της εφημερίδας ‘Σιών’ εκείνης της περιόδου, για να ερευνήσω ποιος από όλους τους συνεργάτες της εφημερίδας θα μπορούσε να είναι…

 

            [Παντελώς άσχετο με το παραπάνω, δηλαδή αφορά άλλη σχέση]:

            Τηλεγράφημα από Νέο Οίτυλο, στις 4-2-1924 [δηλαδή δέκα ημέρες πριν από την εορτή του Αγίου Βαλεντίνου, που φυσικά τότε δεν την γνωρίζαμε καν τουλάχιστον εδώ στην Ελλάδα…]:

            «Προς Αντιγόνην Παναγιωταρέα. Ορφέως 58, Αθήνα.

Νίκος ηρραβωνίσθη Μαργαρίταν μένουσαν Πειραιά Δεξαμενής 11. Πατέρας»

            Στην οδό Ορφέως 58 υπάρχει πλέον, στις μέρες μας, το 87^ο Πειραματικό Διαπολιτισικό Δημοτικό Σχολείο Αθηνών. Η οδός Δεξαμενής, στον Πειραιά, 102 χρόνια μετά, δεν υφίσταται πλέον. Και δεν μπορώ να διαπιστώσω τί όνομα έχει σήμερα…

  

            Χθεσινά απρόσμενα αποκτήματα από τις ‘συλλογές’ του Βουρνά….