Τέχνη, Ιστορία, Συλλεκτικά

                Στοιχεία από τον προϋπολογισμό του κράτους για το 1859:               Αναλυτική “διασάφησις δαπανών” που αναφέρονται στα Πρωτοδικεία (και τις αντίστοιχες Εισαγγελίες) της χώρας που είναι τα ακόλουθα: Αθηνών, Μεσολογγίου, Χαλκίδος, Καλαμών, Πατρών, Σπάρτης, Τριπόλεως, Ναυπλίας, Λαμίας, Σύρου. Για τα γραφεία όλων των εισαγγελιών και τα “καταστήματα” όλων των πρωτοδικείων υπάρχει πρόβλεψη “δι’ ενοίκιον”. Με μία και μόνον εξαίρεση: Δεν υπάρχει πρόβλεψη για ενοίκιο του Πρωτοδικείου Σπάρτης! Για τον απλούστατο λόγο ότι αυτό στεγαζόταν σε κτίριο ιδιοκτησίας του Δημοσίου, κατασκευασμένο το 1836.                  Για τους μη Σπαρτιάτες, ή μη-γνώστες γενικότερα, να σημειώσω ότι το κτίριο “κάλυψε τις ανάγκες” [εντός εισαγωγικών…] του Πρωτοδικείου Σπάρτης μέχρι και το 2004 και μετά εγκαταλε...

              Πριν από μερικές ημέρες έκανα την ακόλουθη ανάρτηση στο Facebook :   “Καμία ιδέα για το πού βρίσκεται (ή πού θα μπορούσε να βρίσκεται) η εικονιζόμενη αίθουσα; [Μάλλον είναι για πολύ δυνατούς λύτες...] ” .               Οι περισσότεροι φίλοι απέφυγαν να απαντήσουν ή να σχολιάσουν. Μερικοί περιορίστηκαν [κατά την προσφιλή συνήθειά μας στο χώρο του facebook …] να πατήσουν “ like ”. Ελάχιστοι   ήταν αυτοί που εξέφρασαν άποψη και είναι, όλοι τους, αξιέπαινοι γι’ αυτό, ανεξαρτήτως των απαντήσεών τους: Φυλακή; Στρατόπεδο πολυτελείας; Ο “Τιτανικός”; Τράπεζα (δηλαδή τραπεζαρία) μοναστηριού; Οικοτροφείο; Νοσοκομείο;               Δείτε μία ακόμα φωτογραφία.                Εδώ όλα τα τραπέζια είναι κατειλημμένα από γυναίκες (και μόνον!), ενώ...

              Να θυμηθούμε λίγο το φαινόμενο – οιονεί “μάστιγα” της λαθρανάγνωσης; Ήταν “στο φόρτε του” τις δεκαετίες του 1950, 1960 και 1970. Αργότερα περάσαμε στην φάση της μαζικής αγοράς εφημερίδων [δεδομένων και των κάθε είδους και μορφής προσφορών…] και ήδη βρισκόμαστε στην εποχή των “φτωχών αγελάδων” [όχι μόνον λόγω οικονομικής κρίσης, αλλά λόγω διαδικτύου, κοινωνικών δικτύων κ.λπ.]             Οι λαθραναγνώστες, λοιπόν, ήταν “αδίστακτοι” και συχνά ενοχλητικοί. Όχι μόνο για τους αγοραστές των εντύπων, αλλά και για τους περιπτεράδες. Βλέπετε δεν περιορίζονταν στο διάβασμα των εξωτερικών σελίδων των εντύπων [εκτός από τα πρωτοσέλιδα, “μαγνήτη” είχαν και οι τελευταίες σελίδες, με τις αθλητικές ειδήσεις…], αλλά έφθαναν στο σημείο και να τις φυλλομετρούν, οι αθεόφοβοι, για να ρίξουν μια ματιά και στα εσωτερικά περιεχόμενα!...           ...

              Φύλλο 115 ο (της 29-3-2001) της λακωνικής εφημερίδας “Λακωνική Επικαιρότητα” .             Παρατηρείτε κάτι; Ασφαλώς!... […δεδομένου μάλιστα ότι τα στοιχεία που παρουσιάζονται είναι ελάχιστα…]             Ανακύπτει, λοιπόν, στον αναγνώστη η απορία: 2 ος ή 4 ος χρόνος έκδοσης;             “Εβδομαδιαία” εφημερίδα, θα σκεφθείτε, άρα εκδίδει 52 φύλλα τον χρόνο, για να έχει φθάσει ήδη το φύλλο 115 συμπεραίνουμε πως βρίσκεται στον… 3 ο χρόνο έκδοσης!             Λοιπόν: Για να μην μείνετε με την απορία και… την αγωνία…             Η εφημερίδα κυκλοφορούσε αρχικά, και μέχρι το φύλλο 93 (που φέρει ημερομηνία 15-10-2000) με τον τίτ...

       Ο χάρτης της Λακωνίας που παρουσιάζουμε δημοσιεύτηκε στο οπισθόφυλλο του 1 ου φύλλου της εφημερίδας “Παλλακωνική”, του Δεκεμβρίου 1995.    Διαβάζουμε:             «Η Λακωνία… Αυτός ο χάρτης είναι η πατρίδα μας. Στις διοικητικές υποδιαιρέσεις του νομού μας διακρίνονται οι Δήμοι και οι Κοινότητες. Η Παλλακωνική από το επόμενο φύλλο της θα ξεκινήσει ένα οδοιπορικό σ’ όλες μας τις κοινότητες και θα σταθεί κοντά στα προβλήματά τους. Με τον τρόπο αυτό, ελπίζουμε να συμβάλλουμε στην όσο το δυνατόν αμεσώτερη επίλυσή τους» .             Και στη συνέχεια παρατηρούμε τέσσερεις γραμμές διαφορετικών χρωμάτων, που οριοθετούν τις τέσσερεις επαρχίες του νομού: Μωβ για την επαρχία Λακεδαίμονος, Καφέ για την επαρχία Επιδαύρου Λιμηράς, Πορτοκαλί για την επαρχία Γυθείου και Κίτρινο για την επαρχία Οιτύλου.        ...

              Όπως είναι γνωστό, η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου είναι αφιερωμένη στην Μάνα: “Η ημέρα της Μητέρας”. Νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε μια ιδιαίτερη μάνα, την επονομαζόμενη “Μάνα του Στρατιώτη” . Αλήθεια, πόσοι απ’ αυτούς που έχουν ακούσει τη συγκεκριμένη προσφώνηση, έχουν αναρωτηθεί σε ποιάν αποδίδεται; Και πόσοι την θυμούνται;…   Υποθέτω, πάντως, ότι οι περισσότεροι θυμούνται τον Παύλο Μελά και την θυσία του στο έδαφος της Μακεδονίας, που τον ανέδειξε σε σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα. Ο Παύλος Μελάς, θυμίζω, πέθανε στη Μακεδονία στις 13 Οκτωβρίου 1904. Μόλις τρεις μήνες αργότερα πέθανε και ο αδελφός του Λέων Μελάς , διδάκτορας νομικής και βουλευτής Θεσσαλίας, το 1902, ενεργό μέλος της Εθνικής Εταιρείας και του Μακεδονικού Κομιτάτου [που δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο, επίσης πολιτικό, συγγραφέα του δημοφιλούς μυθιστορήματος “ O Γεροστάθης”]. Μάλιστα ο θάνατος του τελευταίου οφείλεται σ...

[Συνέχεια από εδώ]   Τον πατέρα του Τζιμ Άνταμς, τον Τζωρτζ Άνταμς, στον οποίο αναφερθήκαμε προς το τέλος του προηγουμένου μας κειμένου, τον είχε σκοτώσει ένας κακοποιός με το όνομα Ομάρ Ατατούρκ [ή ίσως ο πατέρας του;…], ο οποίος, όπως αμέσως γίνεται αντιληπτό, είχε τουρκική καταγωγή . Εκτός αυτού υπάρχει τουλάχιστον άλλος ένας κακοποιός με τουρκική καταγωγή, ο Αλή Γιουσούφ. Από τεύχος 1049 του “Μικρού Καουμπόυ”   Από τεύχος 1281 του “Μικρού Σερίφη”   Και, με αυτό το “εφεύρημα” - “στρατήγημα”, η “προαιώνια” και “πατροπαράδοτη” αντιπαλότητα Ελλήνων και Τούρκων μεταφέρεται, και μάλιστα με την ίδια δριμύτητα,   στο μακρινό Φαρ Ουέστ . Και ο κάθε νεαρός Έλληνας αναγνώστης του περιοδικού παθιάζεται πολύ περισσότερο από το να διάβαζε απλώς τους αγώνες των δύο ελληνικής καταγωγής σερίφηδων κατά κάποιων “αγνώστων” παράνομων καουμπόηδων… Σπουδαίο εύρημα μάρκετινγκ!...             Διότι έτσι, βεβαίως, ...