Αναρτήσεις

Μια μάνα ξεχωριστή, η “Μάνα του Στρατιώτη”

Εικόνα
              Όπως είναι γνωστό, η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου είναι αφιερωμένη στην Μάνα: “Η ημέρα της Μητέρας”. Νομίζω ότι θα ήταν χρήσιμο να θυμηθούμε μια ιδιαίτερη μάνα, την επονομαζόμενη “Μάνα του Στρατιώτη” . Αλήθεια, πόσοι απ’ αυτούς που έχουν ακούσει τη συγκεκριμένη προσφώνηση, έχουν αναρωτηθεί σε ποιάν αποδίδεται; Και πόσοι την θυμούνται;…   Υποθέτω, πάντως, ότι οι περισσότεροι θυμούνται τον Παύλο Μελά και την θυσία του στο έδαφος της Μακεδονίας, που τον ανέδειξε σε σύμβολο του Μακεδονικού Αγώνα. Ο Παύλος Μελάς, θυμίζω, πέθανε στη Μακεδονία στις 13 Οκτωβρίου 1904. Μόλις τρεις μήνες αργότερα πέθανε και ο αδελφός του Λέων Μελάς , διδάκτορας νομικής και βουλευτής Θεσσαλίας, το 1902, ενεργό μέλος της Εθνικής Εταιρείας και του Μακεδονικού Κομιτάτου [που δεν θα πρέπει να συγχέεται με τον ομώνυμο, επίσης πολιτικό, συγγραφέα του δημοφιλούς μυθιστορήματος “ O Γεροστάθης”]. Μάλιστα ο θάνατος του τελευταίου οφείλεται σ...

[Μέρος Β’]: Το δίπολο “καλοί – κακοί” ή “καουμπόυδες – ινδιάνοι” στα καλύτερά του: “Έλληνες – Τούρκοι” αντιμέτωποι στο Φαρ Ουέστ

Εικόνα
[Συνέχεια από εδώ]   Τον πατέρα του Τζιμ Άνταμς, τον Τζωρτζ Άνταμς, στον οποίο αναφερθήκαμε προς το τέλος του προηγουμένου μας κειμένου, τον είχε σκοτώσει ένας κακοποιός με το όνομα Ομάρ Ατατούρκ [ή ίσως ο πατέρας του;…], ο οποίος, όπως αμέσως γίνεται αντιληπτό, είχε τουρκική καταγωγή . Εκτός αυτού υπάρχει τουλάχιστον άλλος ένας κακοποιός με τουρκική καταγωγή, ο Αλή Γιουσούφ. Από τεύχος 1049 του “Μικρού Καουμπόυ”   Από τεύχος 1281 του “Μικρού Σερίφη”   Και, με αυτό το “εφεύρημα” - “στρατήγημα”, η “προαιώνια” και “πατροπαράδοτη” αντιπαλότητα Ελλήνων και Τούρκων μεταφέρεται, και μάλιστα με την ίδια δριμύτητα,   στο μακρινό Φαρ Ουέστ . Και ο κάθε νεαρός Έλληνας αναγνώστης του περιοδικού παθιάζεται πολύ περισσότερο από το να διάβαζε απλώς τους αγώνες των δύο ελληνικής καταγωγής σερίφηδων κατά κάποιων “αγνώστων” παράνομων καουμπόηδων… Σπουδαίο εύρημα μάρκετινγκ!...             Διότι έτσι, βεβαίως, ...

Περί Μικρού Σερίφη / Αρχηγού / Καουμπόυ [Μέρος Α’]

Εικόνα
              Αναζητήστε στο διαδίκτυο [“ googl -άρετε” εννοώ!…] το όνομα “Δημήτρης Αδαμόπουλος” . Ως αποτέλεσμα θα λάβετε “τα προφίλ των χρηστών του facebook ” που φέρουν αυτό το ονοματεπώνυμο, ένα μεσιτικό γραφείο στην Καλαμάτα, ένα κρεοπωλείο στην Καλαμαριά Θεσσαλονίκης, έναν καρδιολόγο στην Αθήνα κ.λπ.             Αναζητήσετε, κατόπιν, το ίδιο ονοματεπώνυμο αμερικανοποιημένο: “Τζιμ Άνταμς” . Τα αποτελέσματα θα είναι, τώρα, κατά σειρά: “Τζιμ Άνταμς εκ Σπάρτης”, “Ο Μικρός Σερίφης ήταν γιός ελλήνων μεταναστών στην άγρια δύση”, “Μικρός Σερίφης Τζιμ Άνταμς: Ο ήρωας που αγαπήσαμε” κ.λπ.             Για εμένα προσωπικά, όταν ήμουν παιδί, δεν ήταν ήρωάς μου ούτε ο “Μικρός Σερίφης” , ούτε ο “Μικρός Αρχηγός” , ούτε ο “Μικρός Καουμπόυ” , καθώς τα ομότιτλα περιοδικά όχι μόνο δεν ήταν οι πρώτες μου επιλογές, αλλά σχεδόν τ...

Μια συλλογή που εξελίχθηκε σε μουσείο. Το οποίο μια εβδομάδα πριν δεν γνώριζα καν ότι υπάρχει…

Εικόνα
              Μία από τις αγαπημένες μου συλλογές είναι αυτή των ορυκτών, των πετρωμάτων και των μεταλλευμάτων. Που συνδυάζει τόσο την Αισθητική [διότι τι μπορεί να είναι πιο όμορφο από αυτά που δημιουργεί η ίδια η φύση;!...] όσο και την γνώση της Ιστορίας. Ή, σωστότερα, της “αρχέγονης” ιστορίας, που είναι εγγεγραμμένη στα ορυκτά, στα πετρώματα και στα μεταλλεύματα…             …Κι αν θελήσουμε να πάμε χρονικά ακόμα πιο πίσω σ’ αυτή την “αρχέγονη ιστορία” αναγκαστικά καταλήγουμε στους μετεωρίτες, τη συλλογή τους και την έρευνα πάνω σ’ αυτούς.               Στο εξωτερικό οι συλλέκτες τους είναι πάρα πολλοί και δραστήριοι. Ότι τέτοιοι συλλέκτες υπάρχουν και στην Ελλάδα δεν το γνώριζα. Το ανακάλυψα τυχαία, κατά τη διάρκεια μιας “περιήγησής” μου στο διαδίκτυο, μόλις μια εβδομάδα πριν και αμέσως φρόντισα να μάθω...

Blog εναντίον Facebook σημειώσατε “2”. Λυπάμαι μεν, αλλά επιμένω…

              Blog εναντίον Facebook σημειώσατε “2”. Ηττηθήκαμε, φίλοι μου!... Όχι ότι δεν το περίμενα, αλλά ήλπιζα και ελπίζω σε κάτι καλύτερο! Εξηγούμαι: Φέτος, μετά από διακοπή κάποιων χρόνων, αποφάσισα να ασχοληθώ   και πάλι με το… “ιστολογείν” δημιουργώντας δύο νέα blogs , θεωρώντας ότι αυτά που είχα παλαιότερα είχαν ολοκληρώσει τον κύκλο τους. Γνωρίζοντας ότι οι φίλοι των ιστολογίων είναι, πλέον, ελάχιστοι, σκέφθηκα ότι είναι καλή μέθοδος το να προβάλλω – ανακοινώνω κάθε νέα μου ανάρτηση στο Facebook [Και θα συνεχίσω να το κάνω…]. Το τελευταίο μου κείμενο είχε τίτλο «Ένα [κάθε άλλο παρά] “παιδικό” έργο τέχνης» , αναρτήθηκε χθες 18.6.2022 και αυθημερόν ενημέρωσα τους διαδικτυακούς φίλους μου με μια σύντομη σημείωση στο Facebook , που συνοδευόταν από μία φωτογραφία, από τις συνολικώς πέντε που είχα συμπεριλάβει στην ανάρτησή μου. Αυτή η σημείωσή μου στο Facebook , λοιπόν, έχει δεχθεί μέχρι αυτή τη στιγμή 2 σχόλι...